W Minecraft możesz odkrywać ponad 50 biomów, oferujących ogromną różnorodność krajobrazów. Od suchych pustyń po ośnieżone szczyty gór — właściwie żaden obszar nie jest taki sam. Biomy są rozłożone po świecie, jedne częstsze, inne rzadsze. Jak jednak określane jest to, gdzie wygeneruje się dany biom? Kryje się za tym ciekawy algorytm, który stara się podzielić biomy na różne kategorie. Celem jest stworzenie możliwie realistycznego, logicznie spójnego świata. Taka wiedza może nie pomaga bezpośrednio w rozgrywce, ale pokazuje, jak zbudowany jest świat Minecrafta. A być może dzięki temu znajdziesz tu i ówdzie konkretny biom, nie uciekając się do zewnętrznych narzędzi.
Biomy w Minecraft: ewolucja generatora świata

Na przestrzeni lat Minecraft miał różne generatory świata, które inaczej rozmieszczały biomy. Do wersji Alpha 1.1.2 nie było na przykład w ogóle biomów. Pojawiły się dopiero w kolejnej wersji, wraz z Halloween Update. Wtedy stosowano bardzo prosty schemat, który przypisywał biomy według temperatury i wilgotności.
Z oficjalnym wydaniem doszły kolejne biomy i zmienił się generator. Do wersji 1.6 biomy były dość przypadkowe — gorąca, sucha pustynia mogła powstać tuż obok zimnego i wilgotnego biomu, jak tajga. W 1.7 i wraz z wieloma nowymi biomami to poprawiono, ale nadal nie zawsze było to logiczne. Obecna wersja z pełnoprawnymi parametrami została wprowadzona w 1.18.
Wiedza o biomach jest w samej grze ważna, bo niektóre przedmioty, bloki i moby są ekskluzywne. Szczególnie w nowym świecie chcesz mieć idealny start i nie musieć daleko podróżować. A jeśli nie chcesz grać solo, możesz u nas wynająć tani serwer Minecrafta. Zapoznaj się z generatorem biomów Minecrafta, aby bez mapy odnajdować nowe krainy.
Generowanie świata w Minecraft 1.18: jak przydzielane są biomy

Wraz z Caves & Cliffs i wersją 1.18 sposób ustalania biomów został gruntownie przebudowany, aby wszystko było bardziej naturalne i logiczne. O tym, gdzie wygeneruje się dany biom, decyduje sześć wartości. Wszystkie one nakładają się jak szablon na mapę, generowane wraz z seedem. Są oparte na mapie szumu (noisemap). Głębokość to jedyny parametr mierzony pionowo.
Te wartości możesz podejrzeć w menu F3 w Javie, w sekcji NoiseRouter. Temat bywa technicznie złożony, ale pomaga lepiej rozumieć światy Minecrafta. Dlaczego na przykład grzybowe wyspy powstają tylko na morzu? I czemu nowe jesienne lasy nie graniczą z innymi lasami? Właśnie do tego służą te parametry.
Temperatura w biomach Minecrafta: od T0 do T4

Pierwsze dwie wartości nawiązują do generowania świata z czasów bety. Najpierw określana jest temperatura świata, z pięcioma poziomami od T0 do T4. Nie są to bezpośrednie temperatury, raczej mechanizm, który sprawia, że pustynie nie generują się obok tajg.
W przeciwieństwie do niektórych kolejnych wartości, temperatura jest ściśle określona — każde biomy mogą mieć tylko jeden poziom. Im niższa wartość, tym zimniejszy biom. Tak więc tajga, ośnieżone szczyty gór i wietrzne wzgórza mieszczą się między 0 a 1. Następnie większość lasów i wyżyn — między 1 a 3. Sawanny, dżungle i niektóre lasy leżą w regionie 3. A pustynie i badlands przypisane są do poziomu 4.
Wilgotność w biomach Minecrafta i roślinność

Wilgotność to druga z dawnych wartości. Często koreluje z roślinnością i określa, ile w biomie może rosnąć. Również tutaj mamy pięć poziomów, od 0 do 4. Tym razem biomy mogą jednak zajmować szersze przedziały. Ogólnie: im wyższa wilgotność w danym obszarze, tym bujniejsza roślinność. Nie zawsze w pełni odzwierciedla to rzeczywistość, ale spełnia swoją rolę. Na przykład sawanny są raczej suche, zwykłe lasy umiarkowane, a dżungle raczej wilgotne.
Kontynentalność w Minecraft: odległość od oceanów

Kontynentalność to bardzo ciekawa wartość, która określa, jak daleko dany biom leży od oceanu. Mamy tu siedem poziomów, przy czym grzybowe wyspy zajmują jeden z nich wyłącznie dla siebie. Dzięki temu mogą powstawać tylko otoczone morzem. Trzy najniższe wartości są przeznaczone dla głębokich oceanów, oceanów i wybrzeży. Trzy najwyższe obejmują biomy przybrzeżne aż po te, które zawsze muszą być otoczone lądem.
Ta wartość powiązana jest również z niektórymi biomami jaskiń, które powstają z dala od oceanów. Jaskinie naciekowe występują głównie w głębi lądu, podczas gdy bujne jaskinie mogą generować się bliżej wybrzeży.
Erozja w Minecraft: ukształtowanie i formy wysokościowe

Erozja biomu jest znacznie prostsza do zrozumienia. Wartość mieści się od 0 do 6, gdzie 0 oznacza bardzo pofałdowany teren, a 6 — raczej płaskie równiny. Również tutaj biomy mogą zajmować kilka stref. Regiony górskie plasują się bliżej 0. Z kolei bagna, plaże oraz postrzępione lub wietrzne biomy są znacznie bardziej zerodowane.
Dziwność w Minecraft: warianty i ekstrema

Dziwność (ang. Weirdness) to chyba najciekawsza, a przy tym najtrudniejsza do prostego wyjaśnienia wartość. Po pierwsze określa, czy generowane są warianty biomu, np. dżungla bambusowa lub przerzedzona dżungla zamiast zwykłej. Po drugie wpływa na skrajne wysokości i głębokości terenu. Wartość środkowa sprzyja dolinom, podczas gdy wysokości rosną na obu krańcach skali. Rzeki i doliny leżą zwykle pośrodku. Skrajnie wysokie szczyty generują się poza tym zakresem.
Głębokość w Minecraft: biomy jaskiń i obliczanie

Ostatnia wartość określa biomy jaskiń. To jedyny parametr mierzony pionowo, a nie poziomo, i nie ma więc bezpośredniej mapy noise. Jaskinie naciekowe i bujne jaskinie zajmują ten sam zakres głębokości, ale są zależne od kontynentalności i wilgotności. Siarkowe jaskinie również występują w tym samym przedziale, lecz dodatkowo ograniczają je erozja i dziwność. Najniżej może powstać jedynie Deep Dark, przy niskiej erozji, a więc tylko pod regionami górskimi.
Wnioski: logiczne generowanie biomów w Minecraft
Za światami Minecrafta stoją fascynujące mechaniki, których większość graczy nawet nie zauważa. Podczas gdy rozkład biomów długo był raczej przypadkowy, od wersji 1.18 wdrożono pewną logikę. Dzięki temu zimne i gorące biomy nie mogą już generować się bezpośrednio obok siebie. Góry i doliny również zostały dopasowane, by teren wyglądał lepiej. Ogólnie pomaga to uczynić świat wiarygodnym i choć trochę bardziej naturalnym. Sprawia też jednak, że niektóre biomy pojawiają się częściej niż inne.



