Project Zomboid to izometryczna gra survivalowa rozgrywająca się w regionie stanu Kentucky opanowanym przez zombie. Zamiast klasycznej kampanii każda rozgrywka zaczyna się od prostej pewności: historia kończy się śmiercią twojej postaci. Kluczowe jest to, jak długo przetrwasz i co pozostawisz po sobie w świecie.
Głód, pragnienie, zmęczenie, panika, choroby, obrażenia i temperatura wpływają na codzienność. Do tego dochodzą przerwy w dostawie prądu, wysychające wodociągi oraz żywność, która z czasem się psuje. Zawody i dowolnie wybierane cechy określają punkt wyjścia. Umiejętności, takie jak stolarstwo, gotowanie, mechanika czy pierwsza pomoc, rozwijasz poprzez praktykę i odpowiednie podręczniki.
Na początku przeszukujesz domy, sklepy i magazyny w poszukiwaniu jedzenia, narzędzi, leków i broni. Każda wyprawa to balansowanie ryzyka i zysku. Broń palna potrafi usunąć większe grupy, ale generuje hałas i przyciąga kolejne zombie. Alarmy, pojazdy czy wybite okna również mogą w mgnieniu oka zamienić spokojną ulicę w niebezpieczne miejsce.
Z czasem odpowiedni budynek staje się bazą. Zabijesz okna deskami, wznosisz ściany i magazyny albo zabezpieczasz odosobnioną posesję. Rolnictwo, wędkarstwo, pułapki i generatory pomagają przetrwać okres po załamaniu dostaw. Pojazdy zwiększają zasięg działań, lecz wymagają paliwa, części zamiennych i konserwacji.
Spójny świat Knox Country obejmuje m.in. Muldraugh, Riverside, Rosewood, West Point i Louisville. Ponieważ zasoby, pojazdy, zwłoki i wzniesione konstrukcje pozostają częścią zapisu gry, dłuższa rozgrywka pisze własną historię. Gdy postać zginie, możesz zacząć od nowa w tym samym świecie i teoretycznie nawet odzyskać wyposażenie poprzedniego ocalałego.
W kooperacji gracze dzielą się zadaniami według umiejętności. Gdy jedna osoba naprawia pojazdy, inna zajmuje się żywnością, umocnieniami lub zapasami medycznymi. Wspólne wyprawy się opłacają, ale niosą dodatkowe ryzyko. Jeden jedyny ugryzienie lub nieostrożnie zwabiona horda potrafi zniweczyć plany kilku dni rozgrywki.
Dedykowany serwer Project Zomboid jest szczególnie interesujący dla grup, które chcą wchodzić do tego samego świata niezależnie od jednego hosta. Bazy i zapasy pozostają, a nowi bohaterowie mogą dołączać do istniejącej społeczności. Frakcje i bezpieczne domy (safehouse’y) wspierają zorganizowane grupy. W zależności od założeń można tworzyć kooperacyjne światy PvE, społeczności roleplay (RP) lub serwery z aktywnym PvP.
Ustawienia serwera Project Zomboid głęboko wpływają na codzienność przetrwania. Administratorzy mogą m.in. regulować populację i respawn zombie, dostępność łupów, długość dnia, zasady infekcji oraz moment wystąpienia przerw w dostawach prądu i wody. Do istotnych opcji należą także PvP, bezpieczne domy (safehouse’y), dostęp graczy oraz zachowanie świata przy pustym serwerze.
Aby egzekwować te zasady, co najmniej jedna odpowiedzialna osoba potrzebuje uprawnień administracyjnych. Są one kluczowe zwłaszcza do zarządzania graczami, moderacji i rozwiązywania problemów w działającym świecie.
Project Zomboid ma aktywną społeczność modderską w Steam Workshop. Mody dodają m.in. pojazdy, przedmioty, zawody, elementy interfejsu czy dodatkowe obszary mapy. W trybie wieloosobowym należy poprawnie wpisać Mod-ID oraz Workshop-ID w konfiguracji serwera. Trzeba też zadbać o właściwą kolejność i kompatybilność używanych treści.
Zawartość z Workshopu jest dołączana po stronie serwera poprzez Mod-ID i Workshop-ID. Przed większymi zmianami zaleca się wykonanie kopii zapasowej, ponieważ usunięte mody lub zmienione fragmenty mapy mogą negatywnie wpłynąć na istniejące światy.
Zapis gry Project Zomboid zawiera znacznie więcej niż pojedynczą postać. Zapisywane są także odkryte obszary, budynki, kontenery, pojazdy oraz zmiany w świecie. Istniejący świat możesz przesłać na serwer i w razie potrzeby ponownie pobrać. Sprawdza się to przy tworzeniu kopii zapasowych lub podczas późniejszej migracji.
Na własnym serwerze Project Zomboid od 4Netplayers wasza grupa może utrzymywać trwały świat Knox Country i dopasować zasady, mody oraz poziom trudności do wspólnej gry. Dzięki temu mozolnie ufortyfikowana baza pozostaje dostępna nawet wtedy, gdy pierwotny gospodarz akurat nie gra.